Bio +

Bio +

Ik heb een sterk wantrouwen tegen alle middeltjes in de tuin. Meststoffen, bestrijdingsmiddelen: alles wat gespoten of gestrooid moet worden bekijk ik met argusogen en laat ik het liefst links liggen. Liever afgekloven dahliascheuten dan per ongeluk mijn bodemleven beschadigen.

Toch zag ik op een moestuinbeurs iets waar mijn gebruikelijke wantrouwen bij uitbleef. Vier flacons met Bio+ zouden mijn zaaiprestaties verbeteren, mijn bodem voeden en mijn planten gezond en snel grootbrengen. Lag het aan de marketingloze, niet erg aantrekkelijke no-nonsense verpakking, dat ik dit middeltje niet meteen als zwaar gif aanmerkte dat mijn tuin nooit zou mogen raken? Of was het toch de claim dat het honderd procent biologisch is, bestaand uit bodem-bacteriën? Hoe dan ook: ik durfde dit wel aan.

Vol goede moed begon ik instructiefilmpjes te kijken waarin ‘gründliche’ Duitse moestuiniers uitlegden hoe ik de middeltjes werkelijk overal voor kon gebruiken. Ik koos ervoor om mijn zaad te behandelen voor ongekend goede kieming. Nooit eerder werkte ik zo precies: het zaad werd door mij besproeid met Bio+, gedroogd, zaadje voor zaadje met een pincet in zaaitrays gedeponeerd en natuurlijk had ik een controlezaaitray met evenveel onbehandeld zaad om de boel eerlijk te kunnen vergelijken. Het zaad kiemde gestaag, maar wel in beide zaaitrays. Enorme verschillen in kiemkracht en groei kon ik niet meteen ontdekken. De kans op verder onderzoek kreeg ik niet: mijn experiment kwam tot een vroegtijdig einde na een paar daagjes vakantie. Het weer sloeg om en bijna al mijn plantjes waren bij thuiskomst verdroogd. Niet meer te redden met welk wondermiddel dan ook.

De resultaten van Bio+ als kiemverbeteraar kon ik dit seizoen niet beoordelen; toch was mijn ervaring een succes. Ik werkte veel netter, wat sowieso al zorgde voor een betere opkomst. Ik had nu flacons met wondermiddel die ik wél durfde te gebruiken. En daardoor had ik bij latere tuincrisissen zoals meeldauw en voedingstekorten eindelijk hulpmiddelen en het idee van controle. Absoluut bewijs heb ik mezelf dit jaar niet kunnen leveren, maar een niet-wetenschappelijk goed gevoel hield ik er wel aan over!


Angela probeert het uit

Elke maand probeert redacteur Angela iets nieuws uit in de tuin. Ze schrijft een column over haar tuinprobeersels.

Het jaar 2025 is een feestelijk jaar voor Landleven, want we vieren dat we al 30 jaar onze liefde voor het buitenleven in Nederland delen met onze trouwe lezers via ons mooie, maandelijkse magazine. Bekijk onze jubileumvideo, waarin je kennis maakt met de bevlogen redactie van Landleven!


Angela Groenbos

Angela schrijft de tuinverhalen voor Landleven. Daardoor komt ze in de mooiste landelijke tuinen van Nederland. Overal neemt Angela wel ideeën mee die ze in haar eigen tuin wil toepassen. Dat is nog wel een project in ontwikkeling: rond haar woonboerderij verschijnen nu de eerste borders en ze is dit jaar enthousiast begonnen met een moestuin. Wat Angela nog mist aan kennis compenseert ze ruim met enthousiasme voor alles wat groeit en bloeit. Haar vingers zijn nog niet groen, maar zien wel regelmatig zwart van tuinaarde.

De inhoud op deze pagina wordt momenteel geblokkeerd om jouw cookie-keuzes te respecteren. Klik hier om jouw cookie-voorkeuren aan te passen en de inhoud te bekijken.
Je kan jouw keuzes op elk moment wijzigen door onderaan de site op "Cookie-instellingen" te klikken."