![Bressekip: de lekkerste kip](https://www.landleven.nl/app/uploads/2017/02/bressekip-820x461-c-center.jpg)
Bressekip: de lekkerste kip
Robert Koekoek houdt Bressekippen of Poules de Bresses in zijn moestuin aan de rand van Nijmegen. De allerlekkerste kip, aldus Koekoek. De kippen maken gedurende de winter de hele tuin schoon van gedierte en onkruidzaden. Van de hennetjes houdt hij de eieren, de haantjes gaan in de pan.
De echte Bressekip, dus die in Frankrijk in de streek rond Bourg-en-Bresse is gefokt, heeft een prima leventje gehad. Het is eigenlijk de ultieme scharrelkip. De dieren krijgen elk tien vierkante meter ruimte in de open lucht tot hun beschikking en eten een mengsel van onder meer granen en tien procent botermelkpoeder.
Beschermende kip
De Poule de Bresse is in 1936 als merknaam geregistreerd. Dat wil zeggen dat alleen fokkers in de Franse Bresse-streek die aan tal van eisen voldoen hun kippen onder die naam op de markt mogen brengen. De kippen die Robert Koekoek of andere liefhebbers houden mogen de naam officieel dan ook niet dragen en zij mogen ze evenmin onder die naam verkopen. Toch wordt de soep in de praktijk niet zo heet gegeten. De Franse Hoender Club omzeilt het probleem door de naam Bresse-Gauloise te gebruiken en wie even op Marktplaats zoekt naar ‘Bresse’ vindt geheid een paar broedeieren, kuikens of jonge dieren.
Vier kleuren
De witte Bressekip mag dan de drie kleuren van de Franse vlag dragen: blauwe poten, witte veren en rode kam, het ras is er ook in de kleuren zwart en zilverpel. In totaal drie kleurslagen dus. De witte wordt als vleeskip het meest gehouden. Verder is de Bresse vooral een kip zonder toeters en bellen, zonder baard, kuif, vijfde teen, krulveren of pootbevedering. Als er één kip er doodnormaal uitziet, dan is het de Bresse
![Mario Broekhuis](https://www.landleven.nl/app/uploads/2024/07/Mario-Broekhuis-76x76-c-center.jpg)
Mario Broekhuis is als hoofdredacteur verantwoordelijk voor alles wat er inhoudelijk onder de vlag van Landleven gebeurt. Hij bewaakt de formule. Bezoekers van de evenementen van Landleven kennen zijn stem als omroeper. En menigeen herkent hem ook als de schrijver van ‘dat stukje’ voorin in het blad. Maar wie goed oplet komt zijn naam vaker tegen als auteur van artikelen. Mario is een echt buitenmens.