
Boze droom
Om zes uur ’s ochtends loopt de wekker af en voert Marjolijn de paarden, om ze vervolgens nog in het donker naar buiten te doen. Het is de dagelijkse routine. Daarna kom ik in de stal.
Als ik het licht er weer aan doe om de stallen uit te mesten is het nog een minuutje stil en daarna barst een kabaal los van kwetterende musjes. Zo’n veertig zijn het er, die deels in de meidoornhaag voor de stal en deels in de nok huizen. Ze zijn gewend aan de geluiden die ik maak; zelfs dat ik na afloop de boel ‘aanveeg’ met de bladblazer maakt ze niets uit. Ook als ik het stof richting de haag blaas, gaan ze nota bene in de haag nog stoïcijns door met getetter en gefladder. Pas als er iets klinkt dat ze niet kennen zijn ze weer muisstil.

Maar vannacht zat ik nog voordat de wekker afliep rechtop in bed. Mijn hoofd maalde. Toen ik gisteren op zolder was om stro naar beneden in de stallen te gooien, fladderden er toen mussen rond? En had ik ze wel in de haag gezien? Het was me totaal ontgaan. Waren ze er eigenlijk nog wel? Het zal toch niet? Het was nog te vroeg en te donker om iets te zien. Met een kop thee keek ik naar buiten in afwachting van een sprankje licht. Zes uur, tijd om te voeren. Een enge stilte hing in de stal. Maar dan toch, een tsjilp… Paarden naar de wei gebracht en zowaar, twee mussen in de haag. Er bleek niets aan de hand, want een uurtje later klonk het weer als vanouds uit de keeltjes van zeker veertig mussen. Ze zouden maar eens echt zijn verdwenen, ik zou er ongelukkig van zijn.
Eigenlijk staat mijn boze droom symbool voor wat ons in het hele land is overkomen. Bloeiende dotters aan de slootkant, kwakende kikkers, zwaluwen die rond je hoofd scheren, de veldleeuwerik die zich hoog in de lucht laat horen, de duikvluchten van de kievit voor de trekker, een kwikstaart in de ploegvoer en de lichtroze gloed van pinksterbloem in het weiland. Ze droegen bij aan het geluk van de buitenmens. Maar de tureluur en de kwartel zijn ongemerkt verdwenen. Het is onze gezamenlijke zorg om het tij te keren.
Mario Broekhuis
Hoofdredacteur
Het jaar 2025 is een feestelijk jaar voor Landleven, want we vieren dat we al 30 jaar onze liefde voor het buitenleven in Nederland delen met onze trouwe lezers via ons mooie, maandelijkse magazine. Bekijk onze jubileumvideo, waarin je kennis maakt met de bevlogen redactie van Landleven!

Mario Broekhuis is als hoofdredacteur verantwoordelijk voor alles wat er inhoudelijk onder de vlag van Landleven gebeurt. Hij bewaakt de formule. Bezoekers van de evenementen van Landleven kennen zijn stem als omroeper. En menigeen herkent hem ook als de schrijver van ‘dat stukje’ voorin in het blad. Maar wie goed oplet komt zijn naam vaker tegen als auteur van artikelen. Mario is een echt buitenmens.
Je kan jouw keuzes op elk moment wijzigen door onderaan de site op "Cookie-instellingen" te klikken."
Je kan jouw keuzes op elk moment wijzigen door onderaan de site op "Cookie-instellingen" te klikken."